اندر مناقب ایمیل پراکنی و جوابهای واصله

بدست soorena

در این مدت کم نامه نگاری با استادان دانشگاه نکات جالبی نظرم را جلب کرده. اول از همه اینکه تقریبن 90 درصد ایمیلهایم جواب داده شد. حتی یکی شان همین امروز جواب داد بعد از 2 هفته ای که از ایمیل من گذشته بود. اما نکته خیلی جالب تر این بود که تعداد زیادی از اساتید نادیده که بطور اتفاقی تمامشان کاردیولوژیست بودند- شاید چون تعداد ایمیل های من به کاردیولوژیست ها از همه بیشتر بود- و یکی شان رئیس یک مرکز قلب معروف اینجاست ضمن عذرخواهی از اینکه این امکان برایشان وجود ندارد گفته بودند که ایمیل من را به دوستان دیگرشان فوروارد میکنند. چند تایی هم گفته بودند که باید از فلان مسیر اقدام کنی و امیدوارم نتیجه بگیری. حتی یکی بود که گفته بود من در لابراتوارم- من ایمیل را اشتباه فرستاده بودم!- و باید به فلان دکتر ایمیل بزنی. دو نفر هم در آستانه بازنشستگی بودند و عذرخواسته بودند.

حالا چیزی که برای من خیلی جذاب و امیدوارکننده بود اینکه سعی خودشان را کرده بودند که به پزشک خارجی ای که هیچ منفعتی برایشان ندارد تا حد ممکن کمک کنند. باز جالب تر اینکه هرچه مقام علمی و دانشگاهی طرف بالاتر بود جوابش هم سریع تر و مهربانانه تر بود. البته یک نکته را هم اضافه کنم که شاید توضیح لازم داشته باشد و توضیحش بماند برای بعد و آن اینکه من فقط پزشکان وایت یا سفید پوست را انتخاب کردم و از اسامی شرقی منجمله ایرانی- هرچند در میان اساتید به ایرانی برنخوردم- پرهیز کردم. توضیحش اینکه به طرز غم انگیزی به این نتیجه رسیده ام که هموطنان خارج نشین بیشتر از اینکه دستت را بگیرند زیرپایت را خالی میکنند. خب راستش اصلن قصد ندارم حکم کلی بدهم اما تجربه کم من در برخورد با ایرانی های اینجا نشان داده که بیشتر از غربی ها نژادپرستند. به این معنی که خودشان خودشان را تحویل نمیگیرند و نمیدانم چرا فکر میکنند اگر کسی به جایی برسد جای آنها تنگ میشود و این واقعیت غم انگیزی است. فعلن که برخورد نزدیکی با قشر دانشگاهی نداشته ام و ور خوش بینم هم مثل همیشه امیدوار است :) از طرفی دلیل دیگری هم بود و آن اینکه میخواستم و میخواهم که  فرهنگ اینجا را تجربه کنم و خودم را محک بزنم. خلاصه که منتظر کارهای اداری آبزرورشیپ هستم تا ببینم از نزدیک سفید و شرقی و غربی  و ذلک برخوردشان چقدربه ایده آل ذهنی من نزدیک است. همان ایده آلی که من را از سرزمین خودم به اینجا کشاند: برخوردهای اومانیستی و شایسته سالارانه .

Advertisements