بغض و شادی که قاطی هم میشوند یادم می آید که هیچ وقت نمیشود ایندو را برای من ِایرانی از هم تفکیک کرد…در شادترین لحظه ها هم همیشه چشمهایت از اشک تر میشود..همیشه بغضی هست که در آن اوج راه گلویت را ببندد…بغضی که انگار بخشی از هویتت شده …

ممنون اصغر فرهادی عزیز..ممنون…