تقصیر کسی نیست …تقصیر از عادت کردن و عادی شدن است…
عادت کرده ایم که در این سرزمین جان آدمها بی ارزش و مقدار باشد…
بخوانید در:
ریزش ساختمان 7 طبقه در سعادت آباد ناشی از تخلف سازنده و بی توجهی مالکان آن است
بازتاب نفس صبحدمان
حکایت دلمشغولی های من
بازتاب نفس صبحدمان
حکایت دلمشغولی های من
تقصیر کسی نیست …تقصیر از عادت کردن و عادی شدن است…
عادت کرده ایم که در این سرزمین جان آدمها بی ارزش و مقدار باشد…
بخوانید در:
ریزش ساختمان 7 طبقه در سعادت آباد ناشی از تخلف سازنده و بی توجهی مالکان آن است
6 comments
Comments feed for this article
جولای 2, 2008 روی 6:29 ق.ظ
farzaneh
واقعا وحشتناک بود… ساختمون زشت و مخروبه که همیشه وقتی از کنارش رد می شدیم منو می ترسوند .. و دیشب دیدن جرثقیل ها و بیل مکانیکی ها و اتش نشانی های بعد از مرگ سهراب. و تجمع مردمی که نم دانند برای چه جمع شده اند و به نظاره چه چیزی هستند… مهنم از بی ارزش بودن خیلی چیزها تاسف خوردم
جولای 2, 2008 روی 9:10 ق.ظ
علی مقیمی
آخر ریخت… هیچ خرابه ای برقرار نمیمونه…
جولای 3, 2008 روی 3:10 ق.ظ
جوراب پاره و انگشت ازاد
چه بد
(
جولای 3, 2008 روی 1:49 ب.ظ
soorena
با الف حرف میزدم میگفت شما هر روز از جلوش رد میشدین:( حرصم ازین در میاد که نکات ایمنی توی این مملکت حتی در نظر آدمهای تحصیلکرده اش هم قرتی بازیه اونایی هم که باید قانون گذاری کنن و سخت بگیرن که ککشون هم نمیگزه…دکتر مقیمی عزیز ریختوندنش…فقط به شیوه مضحکی…
جولای 4, 2008 روی 1:46 ب.ظ
ارسلان
سلام دکتر ، بحث فقط رعایت نکات ایمنی نیست ، به نظرم این سازه از نظر محاسباتی و اجرایی به صورت اساسی اشکال داشته ، چندی پیش مقاله ای نوشتم که در روزنامه هم به چاپ رسید و بعد هم چکیده ای از اون رو در بلاگ گذاشتم ودر خصوص مصالح نا مرغوب چینی به بازار هشدار دادم که اصلا فاقد استاندارد هستند ، با چنین مصالحی اگر سازه ای ساخته بشه نتیجه اش میشه اینی که دیدید ، البته بحثش تخصصیه و به صورت کلی میشه اینکه : فولادی که در بازار وارد شده از نظر مقاومت کششی اون چیزی نیست که باید باشه و در نتیجه در طراحی بارهای وارده بیش از آستانه ی تحمل به اون وارد میشه در حالی که در محاسبات فولادی استاندارد محاسبه شده و در نتیجه قبل از رسیدن به مقاومت مورد نظر سازه دچار گسیختگی میشه و متلاشی میشه این یک مورد در خصوص فولا به کار رفته در بتن آرمه بود …
جولای 4, 2008 روی 3:12 ب.ظ
soorena
ارسلان جان من البته در مورد ساختمان سازی بیل میرم ولی تا جایی که خوندم در روزنامه ها این ساختمان رو روی قنات ساخته بودن و عات نشست کردنش در سال ۸۲ یکی همین بوده و دیگه اینکه روی پی ساختمون دو طبقه هفت طبقه ساختن و رفتن بالا…تا جایی که میدونم ذر مورد تخریبش هم روش های درست و حسابی بکار نبردن…البته ما که کلا بیل میریم:دی ولی هر دلیلی هم داشته بازم تاکیدیه بر اون که جون آدمها توی این مملکت بی ارزش ترین چیز ممکنه حتی برای خود من و تویی که داریم در مورد این ساختمون حرف میزنیم…