برد نوش جانشان ما که بخیل نیستیم جانمان هم برای جنتلمن جماعت در میرود - شما که غریبه نیستید این جمله را از صمیم قلبمان گفتیم - و از شادی ملت ایران هم در پوستمان نمیگنجیم  اما چه کار کنیم دست خودمان نیست مدام روزهایی را میبینیم که همین تبریک های از صمیم قلب با چند باخت متوالی جایش را به نفرین و هو کردن میدهد.راستی این پارانویا که میگویند همین است ؟ یا حافظه تاریخی داشتن است؟ اصلا این علی دایی چه پدر کشتگی ای با ما دارد که مدام در مخیله ما رژه می رود؟:دی